Die ene collega waar je je zo over kunt ergeren of waarmee het niet lukt om goed af te stemmen omdat je hem/haar niet serieus kunt nemen. Lastig! Of die fijne collega waar je, zonder woorden bijna, als vanzelfsprekend mee samen werkt.
Heerlijk! Misschien heb je een reuze bewondering voor iemand die iets doet op een manier waar je alleen maar met bewondering naar kunt kijken. Uitdagend!
Het is de verdienste van Daniel Offman om ons een toegankelijk model en spiegel aan te reiken die inzicht geeft in de verdeling van kwaliteiten, valkuilen, allergieën en uitdagingen. Zijn vertrekpunt is een kernkwaliteit; iets waar jij (of iemand anders) in uitblinkt en wat jou (of een ander) duidelijk onderscheidt van anderen.
Stel dat ‘geduldigheid’ een opvallende kwaliteit van je is.
Heerlijk; geen stress, je laat je niet gek maken en hebt een luisterend oor en begrip voor anderen. Dat is een prima eigenschap. Maar als je daarin doorschiet, te geduldig wordt als het ware, dan kan geduld verworden tot ‘passiviteit’. Passiviteit is dus jouw valkuil! Aan de andere kant is de kans groot dat je allergisch bent voor het negatief tegenovergestelde van geduld; ‘drammerigheid’. De collega’s die dat gedrag vertonen kun je wel schieten; doe eens even niet zo hijgerig!
Neem eens eindelijk de tijd om iets goed te bekijken en beoordelen, waarom gelijk actie? En met die allergie is er grote kans dat jullie samenwerking stroef verloopt.
Een goede aanvulling op jouw kwaliteit is ‘daadkracht’; daar zit jouw uitdaging! Want; die uitdaging voorkomt dat je doorschiet in passiviteit en zorgt er ook voor dat je drammerige collega’s kunt temperen en je minder allergisch hoeft te reageren.
Het mooie van deze denkwijze is dat het je ook kan helpen om een ander te begrijpen; als je allergie opmerkt kun je misschien beredeneren of aanvoelen dat die reactie ook kan wijzen op een mogelijke kwaliteit van jou. En als iemand allergisch op jou reageert ben je misschien doorgeschoten in je kwaliteit. Boeiend toch?
In onze MTO scores zien we wel eens teams die relatief lager scoren op onderlinge verbondenheid. Het ‘spelen’ van het kernkwadrantenspel vormt een handig en toegankelijke manier om de achterliggende kwaliteiten naar boven te halen.
